Onze ambassadeurs

Rixt van der Horst
Rixt is op 26 januari 1992, samen met haar tweelingbroer Brend, ter wereld gekomen. Helaas ging dit niet helemaal volgens planning, zij zijn namelijk 10 weken te vroeg geboren. Rixt heeft hier meerdere handicaps aan overgehouden. En één daarvan is een spastische diplegie (verhoogde spierspanning) die zich voornamelijk in haar benen bevindt, maar ook haar armfunctie is niet optimaal. Door deze beperking heeft ze veel moeite met lopen en heeft ze een evenwichtsstoornis.
Naast deze spastische diplegie is er nog een heel lijst met beperkingen maar ze vindt het niet altijd fijn om het daarover te hebben.

Het paardrijden is voor Rixt niet alleen een prachtige sport om te beoefenen, maar ook een vorm van therapie. Door het paardrijden wordt haar lichaam soepeler en haar spieren enigszins opgerekt.

Sportprestaties raken haar bestaan, haar leven. Als ze op een paard zit, voelt ze zich een gelukkig mens. Sinds september 2013 vormt Rixt een combinatie met Uniek N.O.P., mogelijk gemaakt door het Foppe Fonds.

Met haar sport wil zij maximaal bereikbare prestaties halen. Ze is fysiek beperkt, maar wil met dat wat haar gegeven is, uitstekend zijn!
Dat laatste laat Rixt al een aantal jaren zien door diverse nationale in internationale titels te winnen.
Rio 2016 hoort, met het winnen van een zilveren en bronzen medaille, uiteraard ook thuis in dit rijtje.
Het geeft Rixt in ieder geval een stimulans om voor goud in Tokyo 2020 te gaan

www.rixtvanderhorst.nl

Alyda Norbruis
Door een hersenbloeding na haar geboorte is Alyda linkszijdig spastisch en deels verlamd. Deze aandoening, cerebrale parese genoemd, beperkt haar bij datgene wat ze het liefste doet: sporten. Maar heeft niet iedereen die aan sport doet een beperking?
Met die instelling is Alyda in 2011 op de fiets gestapt, een aangepaste, dat wel. Ze denkt niet aan wat haar beperkt, maar werkt dagelijks aan wat haar succes kan brengen.
Nog voor het wielrennen werkte Alyda aan haar Paralympische droom. Na altijd gekorfbald te hebben in Ureterp, diende zich de kans aan om aan alpineskiën te gaan doen. Ze haalde in deze sport de nationale selectie en kon zich plaatsen voor de Spelen van Vancouver 2010. Toch voelde deze sport niet als de ware en Alyda stopte. Einde Paralympische droom… of niet?

Ieder jongensboek, maar blijkbaar ook ieder meisjesboek, kent een passage van tegenslag en ook in dit exemplaar ontbreekt dat niet. De route naar succes op de Paralympics in London lag open totdat een blindedarmontsteking en een operatie, 3 weken voor het begin van de Spelen, bijna roet in te eten gooide. Zij zorgden er bijna voor dat haar Paralympische droom ten einde kwam. Maar ….
Alyda haar hoofd kan vele malen harder zijn dan haar lichaam.
Dit bewees ze ook in deze periode. It ain’t over, till the fat lady sings en die zong pas na de Paralympische 500 meter tijdrit, al was het net niet het Wilhelmus.

Dat klonk vorig jaar wèl bij de Paralympics in Rio! Met het winnen van 2 gouden en 1 bronzen medaille was Alyda een van succesvolste parasporters in Rio.
Genoeg inspiratie dus om de komende jaren weer hard te werken voor Tokyo 2020!

Haar motto is dan ook: als het linksom niet kan en ook niet rechtsom dan maar recht vooruit!
Of wel: “fan bûgjen frjemd”.

www.alydanorbruis.nl

Tristan Bangma
Tristan Bangma is 19 jaar oud en woonachtig in Apeldoorn. Hij is slechtziend, de oogaandoening die hij heeft heet opticus atrofie. De oogzenuwen zijn aangetast en hierdoor worden de beelden waargenomen door het oog niet snel en goed genoeg doorgegeven naar de hersenen.
In groep 4 van de basisschool had Tristan nog een gezichtsvermogen van 25%. Het gezichtsvermogen is de afgelopen jaren verslechterd tot 1%. Een visuele beperking is in het dagelijks leven best lastig, maar Tristan redt zich er in het dagelijks leven heel goed mee.
Als kleine jongen droomde Tristan ervan om topsporter te worden. Van zijn vader kreeg hij het wielervirus met de paplepel ingegoten. Vanaf zijn 8e fietste Tristan op een mountainbike. Vanwege de steeds groter wordende gezichtsbeperking ging dit solofietsen niet meer en is hij met zijn vader gaan fietsen op een racetandem. Dit was een uitkomst, met zijn vader ging hij toertochten fietsen op de tandem. Tristan wou meer, zijn droom was om wedstrijden te kunnen fietsen en als topsporter door het leven te kunnen gaan. Zo ging hij in oktober 2012 naar een talenten dag van NOC*NSF. Op deze talenten dag werd Tristan er door de bondscoach van het aangepast wielrennen uitgepikt als een talent, hij mocht aansluiten bij selectietrainingen. Hierna is het allemaal heel snel gegaan en is Tristan enorm ontwikkeld als sporter. Hij zit nu bij de nationale selectie van het aangepast wielrennen (CTO-programma).

Tristan heeft inmiddels al veel mooie resultaten behaald op wereldkampioenschappen en de Paralympische Spelen. Samen met Teun Mulder is hij Paralympisch kampioen geworden op de 1KM tijdens de Paralympische Spelen van Rio 2016. Tristan heeft nog veel doelen/dromen voor de toekomst, een daarvan zijn de Paralympics van Tokyo 2020.

www.tristanbangma.nl

FoppeFonds